به وبلاگ ما خوش آمدید - لطفا صفحه را تا پایان مشاهده کنید
تبلیغات

هوشبرهای استنشاقی

هوشبرهای استنشاقی

 

اولین هوشبرهای استنشاقی که مورد استفاده قرار گرفتند : 

اکسید نیترو

دی اتیل اتر

کلرو فرم

هوشبرهای استنشاقی که امروزه استفاده می شوند:

  

هالوتان(Halothane

در 1965 جهت مصارف بالینی عرضه گردید. 

از مزایای آن نسبت به هوشبرهای قدیمی تر مثل اترو سلیکوپروپان عدم قابلیت اشتعال- بوی متبوع – سمیت اندک و خواص فارماکوکنیتیکی که اجازه القاء بیدار شدن سریع را می دهد.

 

چهار سال بعد گزارشاتی از نکروز کبدی برق آسا بدنبال بیهوشی با هالوتان ارائه شد.

هالوتان عضله قلب را مستعد آریتمی می کند.(توسط کاتکول آمین ها)

 

متوکسی فلوران (Methoxyflurane)  

ابتدا در سال1960به طب بالینی عرضه گردید و از لحاظ بالینی حلالیت بالای آن در خون توسط بسیاری مفید دانسته شد.

حضور طولانی مدت هوشبر در بافتها آرامبخشی وبی دردی مداومی را در دوره ی پس از عمل برای بیمار فراهم می کند.

طی دهه اول عرضه این دارو گزارشاتی از نارسای کلیوی در بیهوشی با متوکسی فلوران بروز نمود که به مطالعاتی انجامید که نفروتوکسیسیتی (Nephrotoxicity) وابسته به دوز به علت فلورید غیر آلی ناشی از متابولیسم آنرا به اثبات رساند.

 

انفلوران(Enflurane

در سال 1972 برای مصارف بالینی عرضه گردید. برعکس هالوتان این هوشبر اثر کاتکول آمین ها را روی قلب تشدید نکرده و هپاتوتوکسیک نیست.

می تواند در الکتروانسفالو گرام (EEG)شواهدی از فعالیت تشنجی ایجاد نماید.

 

ایزوفلوران(Isofluran

در1980عرضه گردید.با آریتمی قلبی همراه نبود. شروع اثر سریعتری داشته و بیداری از بیهوشی با آن سریعتر است.

به دلیل بوی تند جهت القاء بیهوشی مناسب نیست.

 

سوفلوران ودسفلوران(Sevflurane&Desflrane

هر دوی آنها گران بوده وساختشان دشواراست.در دهه ی 1980 وبا پیشرفت های اخیر و افزایش اعمال جراحی سرپایی گستردگی این داروها مجدد مورد توجه قرار گرفت.به دلیل حلالیت کمتر آن در خون اجازه بیداری سریعتر از بیهوشی را می دهند.

 

مکانیسم عمل

گرچه حدود 160سال است که از هوشبرهای استنشاقی برای ایجاد بیهوشی استفاده می گردد اما هنوز تعریف واحدی برای اینکه هوشبرهای استنشاقی چگونه حالت بیهوشی را برقرار می نمایند ارائه نگردیده است.

 

ویژگی های قابل اندازه گیری

ویژگی های قابل اندازه گیری و عمومی تمام هوشبرهای استنشاقی شامل ایجاد بی حرکتی و اثرات فراموشی دهنده می باشد.

 

بی حرکتی باMAC(حداقل غلظت آلوئولی ) مشخص می گردد.

بی دردی نیز بخشی از بیهوشی است ولی نمی توان آن را در بیمار بدون حرکتی که قادر نیست حوادث را به خاطر بیاورد اندازه گیری نمود.

اندازه گیری های جایگزین برای درد (افزایش ضربان قلب وفشار خون) حاکی از آن است که این هوشبرها درک تحریک دردناک را سرکوب نکرده و حتی در غلظت های پایین اثرات هایپر آلرژیک (تشدید درد) دارند.

شلی عظلات اسکلتی یک اثر مرکزی(Central) شایع با هوشبرهای استنشاقی است.

 

بی حرکتی:

این هوشبرها با اثر بر روی طناب نخاعی به میزان زیادی باعث بی حرکتی می شوند.

 

اثرات فراموشی:

ساختمان های بالا تر از نخاع همچون آمیگدال- هیپوکامپ و کورتکس با احتمال قوی اهداف هوشبرهای استنشاقی برای اثرات فراموشی در نظر گرفته می شوند.

 

تضعیف دستگاه عصبی مرکزی  :

معتقدند که هوشبرهای استنشاقی با افزایش عملکرد کانالهای یونی مهاری و بلوک عملکرد کانالهای تحریک کننده باعث بیهوشی می شوند.همچنین این داروها ممکن است آزاد سازی ناقلین عصبی (نوروترانسمیترها) را تحت تاثیر قرار دهند.

 

خواص فیزیکی:

در دمای محیط اکسید نیترو به صورت گاز بوده در حالی که بقیه هوشبرهای استنشاقی مایع هستند.

 

متابولیسم:

در نتیجه متابولیسم سوفلوران مادهای به نام Compound A بوجود می آید که در حیوانات باعث سمیت کلیوی می شود(نفروتوکسیک).البته در انسان این اثرات دیده نشده.

 

قدرت نسبی هوشبرهای استنشاقی

مقایسه قدرت نسبی هوشبرهای تبخیری را می توان از نقطه نظرات مختلف شرح داد اما شایعترین پارامتر شامل دوز مورد نیاز برای سرکوب کردن حرکت در %50 از افراد و در پاسخ به برش جراحی است که به این دوز MACگفته می شود.

با 1.2MACهوشبر استنشاقی 95%  بیماران نباید در پاسخ به برش جراحی حرکت کنند وبا 1.3MAC هوشبر،  99 % از بیماران نباید در پاسخ به برش جراحی حرکت کنند.

 MACبا چندین متغیر تحت تاثیر قرار می گیرد ولی با جنس یا مدت جراحی و بیهوشی تحت تاثیر قرار نمی گیرد . ُ

  

عوامل افزایش دهنده MAC:

داروها:

آمفتامین(مصرف حاد)

کوکائین

افدرین

اتانول(مصرف مزمن)

سن

در 6 ماهگی از همه بالاتر است

الکترولیت ها

هیپرناترمی

هیپرترمی

موی قرمز

عوامل کاهش دهنده MAC:

داروها

پروپوفول

اتومیدات

باربیتورات ها

بنزودیازپین ها

کتامین

آگونیست های آلفا- دو(کلونیدین و دگزومدتومیدین)

اتانول(مصرف حاد)

بی حس کننده های موضعی

 

مخدرها

آمفتامین ها(مصرف مزمن)

لیتیوم

وراپامیل

سن

بیماران مسن

اختلالات الکترولیتی

هیپوناترمی

سایر عوامل

کم خونی

هیپر کربی

هیپوترمی

هیپوکسی

حاملگی

فارماکوکنیتیک هوشبرهای استنشاقی:

با تنظیم فشار نسبی هوشبر استنشاقی  هوشبر استنشاقیاز ماشین بیهوشی به بیمار و گردش خون و سپس به مغز که محل اثر آن است منتقل می گردد.

هدف اصلی بدست آوردن فشار ثابت و مناسب در مغز است.

اثرات گردش خونی:

ثابت شده اثرات گردش خونی این داروها در افراد سالم مشابه است.

با بالا بردن غلظت هوشبر استنشاقی فشار متوسط شریانی (به صورت وابسته به دوز) کاهش پیدامی کند

افزایش هوشبراستنشاقی : کاهش فشار خون(بجز هالوتان بقیه با کاهش SVR).

با دادن N2Oبجای به جای بخشی از هوشبر استنشاقی (مثل هالوتان- سوفلوران و ....) این کاهش فشار خون کمتر اتفاق می افتد(کاهش SVRکمتر می شود).

N2O برخلاف هوشبرهای استنشاقی هنگامی که به تنهایی تجویز می شود فشار متوسط شریانی را تغییر نداده یا به طور مختصر افزایش می دهد.

 

ضربان قلب:

با بالا بردن غلظت هوشبرهای ایزوفلوران- دسفلوران- سوفلوران: افزایش ضربان قلب .

ایزوفلوران با غلظت کمتر از 0.25MACنیز باعث افزایش خطی ضربان قلب می شود.

با دسفلوران در غلظت بیشتر از 1.25MACاین افزایش رخ می دهد(تحریک سمپاتیک).

اما هالوتان تا2 MAC (و بالاتر)نیز ضربان قلب را بالا نمی برد.

هدایت قلبی وایجاد دیس ریتمی:

ایزوفلوران- سوفلوران- دسفلوران قلب را مستعد اکستراسیستول نارس بطنی (PVC) نمی کنند.اما برعکس هالوتان بویژه در حضور کاتکول آمین ها میوکارد را مستعد اکستراسیستول می نماید.البته هوشبرهای استنشاقی اثرات محافظتی بر میوکارد و نواحی از آن که خون رسانی به خطر افتاده دارند.

 

اثرات تهویه ای:

با بالا رفتن غلظت هوشبر استنشاقی تعداد تنفس افزایش یافته و حجم جاری کاهش می یابد و تهویه در دقیقه نسبتا ثابت می ماند.

 

مقاومت راه هوایی(Airway resistance):

در افراد داوطلب ایزوفلوران- سوفلوران و هالوتان مقاومت تنفسی را بعد از انتوباسیون تراشه ای کاهش می دهند. اما در انقباض برونشی اثرات گشاد کنندگی برونشی هوشبرهای استنشاقی کم است.

 

اثرات محرک راه هوایی :

هوشبرهای هالوتان و سوفلوران و اکسید نیترو راه هوایی را تحریک نمی کنند.

ایزوفلوران و دسفلوران بوی تندی داشته و با غلظت MAC 1 می توانند راه هوایی را بویژه  در صورت عدم استفاده از داروهای داخل وریدی (مخدر و آرام بخش) تحریک نمایند.

اثرات روی دستگاه عصبی مرکزی(CNS):

هالوتان- سوفلوران- ایزوفلوران و دسفلوران میزان متابولیسم مغزی(CMRO2) را کاهش می دهد.در غلظت های بالای 0.6 MAC این هوشبرها باعث گشاد شدن عروق مغزی می شوند.

 

فشار داخل جمجمه ای(ICP)

با دوز بالاتر از MAC 1 تمام هوشبرهای استنشاقی ICP را افزایش می دهند.

 

اثرات عصبی عضلانی:

هوشبرهای تبخیری در عضلات اسکلتی شل شدگی عضلانی ایجاد می کنند و فعالیت شل شدگی عضلانی داروهای غیر دپولاریزان و ساکسینل کولین را افزایش می دهند.

 

اثرات کبدی هوشبرهای استنشاقی :

1) اثرات شدید(sever) با واسطه ایمنی:

ممکن است در بیهوشی با هالوتان- سوفلوران- دسفلوران و ایزوفلوران آسیب کبدی شدید ایجاد شود. آسیب به صورت تخریب (نکروز) شدید سلولهای کبدی است که می تواند باعث مرگ شده یا نیاز به پیوند کبدی داشته باشد.

مکانیسم این آسیب ایمونولوژیک بوده و نیاز به تماس قبلی باهوشبراستنشاقی وجود دارد.

2) آسیب ملایم کبدی :

این آسیب ممکن است به دنبال تجویز هالوتان ایجاد گردد. این فرم آسیب شایعتر از رنج شدید بوده و به صورت افزایش ترانس آمینازهای سرم بروز می کند.


نوشته شده در تاریخ 1391/8/24 و در ساعت : 02:06 - نویسنده : departman-burn
آخرین مطالب نوشته شده
صفحات وبلاگ
Copyright © 2011 by departman-burn.samenblog.com | designed by tagvim.samenblog.com